خیلی دردناکه ، اینکه مرتب باید خودت رو به دیگری یادآوری کنی تا فراموش نشی . . . !
برسنگ مزارم بنویسید آشفته دلی خفته دراین خلوت خاموش . . .
او زاده ی غم بود که از خاطر دوستان گشت فراموش . . .
می روی و من تحمل می کنم نبودنت را / می مانم و تو فراموش می کنی بودنم را
گاهی کامل فراموش می کنی و بعد می بینی که باید منتظر می ماندی و گاهی آن قدر منتظرمی مانی که می فهمی زودتر از این ها باید فراموش می کردی . . .
می روی و من تحمل می کنم نبودنت را
می مانم و تو فراموش می کنی بودنـم را
دیروز می مردن ، فراموش می شدن آرام آرام ...
امروز چه زود از یاد می رویم بی آنکه بمیریم ...
قبر واقعی آدم در خاک نیست ، بلکه در قلب کسی است که فراموشت نمیکند !!!
چون به کام دل نشد دستی در آغوشت کنم / میرم تا در غبار غم فراموشت کنم
سر در آغوش پشیمانی گذارم تا تو را / ای امید آتشین با گریه خاموشت کنم
سخت ترین دو راهی ، دوراهی بین فراموش کردن و انتظار است !
گاهی کامل فراموش میکنی و بعد میبینی که باید منتظر می ماندی و گاهی آنقدر منتظر میمانی تا وقتی که میفهمی زودتر از این ها باید فراموش میکردی . . .
شاید کسى رو که با تو خندیده فراموش کنى !
اما کسى رو که با تو اشک ریخته هرگز !
دلم میخواست یه روزی برام تعریف میکردی که هرگز فراموش نشدن چه طعمی دارد . . .
در عرض یک دقیقه می شه یک نفر رو خرد کرد !
در یک ساعت می شه یک نفر رو دوست داشت !
و در یک روز فقط یک روز می شه عاشق شد !
ولی یک عمر طول می کشه تا کسی رو فراموش کرد . . .
